piątek, 28 marca 2008
Klasyczne porządki architektoniczne
Greckie porządki architektoniczne są jednym z najczęściej zafałszowywanych w szkole tematów ze sztuki antycznej (gorzej jest tylko z "trzema jednościami", ale o tym kiedyś na Scribere...): wmawia nam się bowiem, że najpierw był styl dorycki, potem joński, a na końcu koryncki. I o ile kapitel koryncki rzeczywiście pojawia się dosyć późno, o tyle pozostałe porządki rozwijały się w zasadzie równolegle, tyle że na różnych terenach - zdominowanych przez ludność różnego pochodzenia i mówiącą nieco innym dialektem. Dlatego oprócz Grecji Właściwej budowle doryckie najczęściej spotkamy w Italii i na Sycylii - czyli w koloniach zakładanych przez Dorów, porządek joński zaś w Azji Mniejszej: w samej Jonii i na wyspach. Nierzadko elementy kilku porządków współwystępowały w jednej budowli.

Dorycki
Surowy porządek dorycki charakteryzują m. in. proste kapitele kolumn, stykające się ze sobą żłobkowania (kanelury), fryz tryglifowo-metopowy oraz rzeźbiarski przyczółek. Malowidłami lub płaskorzeźbami ozdabiano również metopy.
Ateński Partenon, 447-432 r.

Joński
Porządek joński charakteryzowały lżejsze proporcje, kolumny wsparte na bazach o żłobkowaniach zakończonych zaokrągleniami i oddzielonych "ścieżkami", bardziej ozdobne głowice, dekorowane przede wszystkim ślimacznicami (wolutami). Na zdjęciu widać również fragment gzymsu zdobionego palmetami i tzw. wilczymi zębami.
Erechtejon na Akropolis ateńskiej, 421-406

Koryncki
Porządek koryncki posiada wiele cech jońskiego, wprowadza natomiast przede wszystkim nowy typ kapitelu kolumny: ozdabianego kompozycją roślinną, najczęściej liści akantu.
Świątynia Zeusa Olimpijskiego w Atenach, 174 BCE-131/2CE
poniedziałek, 24 marca 2008
Coś na wodę
Hydria - czyli dokładnie naczynie do noszenia wody. Te akurat są niewielkie, więc idealne na śmigusa.
 
Hydria
 
Hydria
 
Muzeum Czartoryskich, Kraków 
niedziela, 23 marca 2008
Jajko

Z okazji wielkanocnych pisanek takie oto zastosowanie jaja w mykeńskiej sztuce użytkowej - dzięki swej grubej skorupce odpowiednio oprawione strusie jajo mogło służyć jako naczynie. Dekorowano je elementami brązowymi lub ceramicznymi, tworzono również naczynia wzorowane kształtem na jajach.

Mykeńskie

Mykeńskie

ok. XIV w. BCE, Muzeum Archeologiczne w Atenach

piątek, 21 marca 2008
Szlachetne zdrowie
Ponieważ właśnie wróciłam z nagłego, ale szczęśliwie krótkiego pobytu w szpitalu, tym razem portrety Asklepiosa, syna Apollina i nimfy Koronis, uzdrowiciela i boga uzdrowicieli, a także jego córki Hygiei, której imienia chyba nie trzeba wyjaśniać.
 
Asklepios
 
Hygieia
 
Muzeum Archeologiczne w Thessalonice 
 
Hygieia
 
Muzeum Archeologiczne w Atenach 
środa, 12 marca 2008
Ex voto
 Zwyczaj składania darów wotywnych jest zapewne jednym z najstarszych, jakie wymyśliła ludzkość w ramach swojej aktywności religijnej. Starożytni w podzięce za wyzdrowienie - lub błagając o nie - składali w świątyniach wizerunki chorych narządów. Ciekawy jest przykład trzeci - nie chodzi tu bowiem o uleczone stopy, ale podziękę bogini (hellenistycznej Izydzie) za wyzwolenie z niewolnictwa: stopy symbolizują zapewne swobodę poruszania się.
 
Ex voto
 
Ex voto Dionysos
 
Ex voto Isis
 
Ze zbiorów Muzeum Czartoryskich w Krakowie (1) i Muzeum Archeologicznego w Thessalonice (2 i 3). 
sobota, 08 marca 2008
Cudze chwalicie...

Wybrałam się wreszcie zobaczyć kolekcję sztuki starożytnej, którą mam pod nosem - czyli do Muzeum Czartoryskich. Pokażę tu co nieco z tej kolekcji - na początek maleńka srebrna figurka z początku I w.

Caius Iulius Caesar

Jest to prawdopodobnie Caius Iulius Caesar (20 BCE-4 CE), wnuk i adoptowany syn Oktawiana, prokonsul Azji Mniejszej, po śmierci deifikowany wraz z bratem. Tu przedstawiony jako kapłan spełniający libację - capite velato i z phiale, naczyniem ofiarnym w ręce.

O autorze
       Copyright

       

       

        Najlepsze Blogi