Blog > Komentarze do wpisu
2055 rocznica

W zeszłym roku było o miejscach, to może w tym - galeria postaci związanych z 15 marca 44 BC.

Ofiara: Gajusz Juliusz Cezar, dictator in perpetuum

Zabójcy: Marek Juniusz Brutus z towarzyszami

Gajusz Juliusz Cezar Idibus Martiis

Marek Juniusz Brutus pochodził z prawie równie wspaniałego rodu rzymskiego co Gajusz Juliusz Cezar - brakowało mu jedynie wśród przodków pary bóstw opiekuńczych Rzymu, Marsa i Wenus. Za to w prostej linii wywodził się od półlegendarnego Lucjusza Juniusza Brutusa - człowieka, który obalił znienawidzonego króla Tarkwiniusza Pysznego i wprowadził ustrój republikański. Marek Juniusz czuł się zatem spadkobiercą tradycji republikańskich i antymonarchicznych, nietrudno zatem było go przekonać do zdrady niegdysiejszego dobroczyńcy i przyjaciela rodziny (wedle niektórych starożytnych plotkarzy nawet ojca, ale ta pogłoska ma nikłe uzasadnienie: jakkolwiek romans Cezara z matką Marka Brutusa, Servilią, miał istotnie miejsce, nie ma dowodów na to, że zaczął się przed śmiercią jej męża i urodzeniem syna).

Po udanym zamachu Marek Juniusz Brutus uczcił to zdarzenie emisją monety, na której umieścił archaizowaną legendę EID[IBUS] MAR[TIIS] czyli datę śmierci Cezara, oraz dwa sztylety i pileus, żeglarską czapkę, atrybut Dioskurów - jednych z najważniejszych patronów Republiki.


Mściciele: Marek Antoniusz i Gajusz Juliusz Oktawianus

Marek Antoniusz Gajusz Juliusz Oktawianus

Marek Antoniusz był jednym z najbliższych i najbardziej zaufanych przyjaciół i sojuszników Cezara; w dramacie Szekspira Juliusz Cezar to on wygłasza płomienną mowę przeciwko Brutusowi, będącą popisem retorycznego talentu (ani razu nie pada bezpośrednie oskarżenie samego Brutusa). Caius Octavius był natomiast wnukiem siostry Cezara, Julii, adoptowanym następnie przez swego ciotecznego dziadka i uczynionym jego politycznym spadkobiercą jako Caius Iulius Octavianus. Obaj panowie (wraz z jeszcze trzecim, Markiem Lepidusem, który jednak nie odegrał większej roli w dziejach) zawiązali po śmierci Cezara przymierze zwane Drugim Triumwiratem i szybko rozprawili się ze stronnictwem zabójców. Niebawem pokłócili się jednak o koncepcję Rzymu, a przede wszystkim o wpływy i władzę, co skończyło się bitwą pod Akcjum, ale to zupełnie inna historia (przedstawione portrety monetarne pochodzą już z czasów rozpadu triumwiratu). Wypada jednak dodać, że Oktawian niewątpliwie wziął sobie do serca polityczne dziedzictwo przodka, wyciągając jednocześnie wnioski z popełnionych przez niego błędów: zamiast otwarcie sięgać po kolejne elementy władzy, sprytną dyplomacją doprowadził do tego, że Senat i Lud Rzymski sam przyznał mu faktyczne jedynowładztwo. Oczywiście pod hasłem obrony Republiki.

Oktawian, noszący od 27 BC tytuł Augusta, uczcił swoje zwycięstwa nad zabójcami Cezara budową świątyni Marsa Mściciela (Mars Ultor), która jednak w przeciwieństwie do różnorakich okolicznościowych monet nie przetrwała do naszych czasów.

 


 

Portret Cezara: Rzym, Muzea Watykańskie
Moneta Brutusa: Londyn, British Museum
Monety Oktawiana i Antoniusza: Berlin, Muzeum Pergamońskie

wtorek, 15 marca 2011, drakaina

Polecane wpisy

       Copyright

       

       

        Najlepsze Blogi